ACSI FreeLife

Menu

Leeftest Adria Active

Adria keert met de Active terug in het segment van de buscampers. Hij is gebaseerd op een Renault Trafic en heel compleet uitgerust.

Het seizoen breekt aan en we willen naar een plek waar het echt groen is om de Adria Active te testen. We willen bij het water staan en gaan via een landelijke route naar de Bodensee waar het mooi groen is. We rijden in een Adria Active die een Renault Trafic als basisvoertuig heeft (vergelijkbaar met de Opel Vivaro en de Nissan Primastar). Onze Adria Active is Nebraska-bruin-metallic (meerprijs € 2.879; standaardkleur is wit).

De camper die we testen is nog een preproductiemodel. Na de test (voorjaar 2017) is er nog een aantal kleinigheden veranderd, met name aan de bekleding van de draaibare consoles van de voorstoelen. Verder is de berging van de tafel veranderd, want deze bleek niet handig geplaatst. Hij is voortaan onder de zitbank opgeborgen, wat betekent dat hij ook nog iets groter is geworden dan de tafel in ons preproductiemodel.

Op de weg bevalt de Trafic heel goed. De 145 pk-motor van de testcamper doet zijn werk goed en de versnellingen werken naar behoren. In de file blijkt de Hill Holder erg nuttig. Aan de zijkant hoor je wat windgeruis zodra je wat sneller rijdt, maar dat is eigenlijk niets bijzonders.

Na een tijdje rijden, valt ons op dat de voorstoelen niet erg praktisch zijn. Aan de kant van de deuren hebben ze geen armleuningen en de rand van de deur is te ver weg om als armleuning dienst te doen. Gebruik je alleen de armleuning aan de binnenkant, dan zit je scheef. Na een halfuur rijden voel je dan de wat onnatuurlijke zithouding aan je nek. Vanaf dat moment laten we de armleuningen voor wat ze zijn.

 

Er valt nog meer te melden over de voorstoelen. Om ze te kunnen draaien heeft Adria voor draaiconsoles van het Franse bedrijf Scopema gekozen. Het draaien van de stoelen gaat hiermee goed, zoals we later op de camping kunnen vaststellen. Maar onder het rijden hebben we het gevoel helemaal los van het voertuig te zitten. Bij verkeerslichten moet je vaak ver naar voren buigen om te zien of het rood of groen is.

We komen in de buurt van de Bodensee en rijden langs bloeiend koolzaad, nog kale wijnranken en appelbomen. We rijden rustig naar de ingang van de parkcamping in Lindau. Alleen een spoorwegovergang scheidt ons nog van de slagboom voor de entree. We remmen af om met een vaartje van 20 km per uur het spoor over te steken. Maar de Renault hobbelt ineens als een paard en ik stoot mijn hoofd aan het plafond van de camper.

 

Wil je weten hoe deze test afloopt