Op het dak van de Nockberge – Turracher Höhe
De Turracher Höhe is een hooggelegen plateau op de grens van de deelstaten Karinthië en Steiermarken. Tussen november en mei verandert het in een sneeuwzekere bestemming voor skiën en langlaufen.
“Wil je een glaasje prosecco?” Het is nog voor het middaguur. Maar ach, we zijn op vakantie dus waarom niet? “Heb je nog voldoende zonnebrandcrème? Ja? En tissues dan?” Skiërs op de Turracher Höhe worden flink in de watten gelegd. Al meer dan twintig jaar zorgen de zogenaamde Piste Butlers ervoor dat het wintersporters aan niets ontbreekt en verwennen ze hen met kleine extraatjes op de piste. En het leuke is: deze service is voor iedereen gratis.
Daarnaast fungeren de Piste Butlers als skigidsen, delen ze hun kennis en geven ze je een kijkje achter de schermen. Zo komen we te weten dat de bouw van de ‘slechts’ 500 meter lange Wildkopfbahn € 9 miljoen heeft gekost. Maar ook dat een sneeuwkanon € 35.000 per stuk kost en dat ze er in het hele gebied honderd van hebben staan. Daarnaast staan er nog driehonderd sneeuwlansen van € 12.000 per stuk. Daarom kan 100 procent van de 43 kilometer aan pistes kunstmatig worden besneeuwd. Dus ook in winters met weinig sneeuw, is sneeuwzekerheid op de pistes gegarandeerd. En die worden door de acht pistenbully’s (€ 450.000 per stuk) uitstekend geprepareerd.

Glooiende toppen
De pistes liggen rondom de Turracher See en reiken van circa 1.400 tot 2.205 meter hoogte. Via een tunnel onder de weg of, nog leuker, met de Seetaxi kun je eenvoudig de oversteek maken van de ene naar de andere kant van het meer. Er is een leuke variatie aan pistes, van glooiende beginnerspistes tot uitdagende zwarte afdalingen. Een leuk weetje is dat de Engländerlift de eerste skilift was op de Turracher. Deze werd gebouwd door Engelse militairen die hier na de Tweede Wereldoorlog gevestigd waren.
In de middag geeft de thermometer bij het dalstation van de Kornockbanhn 15 graden aan. Boven nul welteverstaan. Karinthië doet zijn naam ‘sunny side van de Alpen’ eer aan. En eerlijk is eerlijk, het is heerlijk, maar voor een wintersportvakantie een beetje te veel van het goede. Desondanks liggen de pistes er wonderbaarlijk goed bij. Vanaf de top van de Kornockbanhn kijken we uit over de Nockberge. Dit gebergte staat bekend om zijn glooiende, afgeronde toppen, die ook wel Nocken worden genoemd. De hellingen zijn hier bedekt met uitgestrekte dennenbossen (Zirben) die samen het grootste aaneengesloten Zirbenwald van Europa vormen.

Culinaire hotspot
De Turracher Höhe is geen dorp, maar een bergpas op de grens van de Oostenrijkse deelstaten Karinthië en Steiermark. Langs de weg, die overigens vlakbij de beroemde Nockalmstraße ligt, staan diverse hotels en er is een kleine camping. Ondanks dat er geen echt centrum is, is het een knus en gezellig gebied met fijne horecagelegenheden. Aanrader is de Almstube die direct aan de Kornock-piste ligt. ’s Avonds verandert deze skihut in een culinaire hotspot waar je kunt genieten van traditionele specialiteiten. Om er te komen, word je gehaald en gebracht met een sneeuwscooter!
Meer info:
turracherhoehe.at
Skiën en baden – Bad Kleinkirchheim
In het uitgestrekte skigebied van Bad Kleinkirchheim geniet je overdag van brede pistes en mooie vergezichten, om daarna te ontsnappen in de warmtebaden.
Vanuit het heerlijk verwarmde water van het Thermal Römerbad kijk ik uit op de piste die vanaf de Kaiserburg naar beneden loopt. De skiërs zijn aan hun laatste afdaling van de dag bezig, terwijl de zon begint te zakken en de omgeving in een warm licht zet. Bad Kleinkirchheim biedt de unieke combinatie van skigebied en kuuroord. Onze tip: koop een Lift & Thermen-pas. Hiermee kun je niet alleen gebruikmaken van de liften, maar ook van de thermale baden. Ook heel fijn als je een keer een dag niet op de piste wil doorbrengen.
De traditie van de thermen in Bad Kleinkirchheim gaat terug tot de 15e eeuw. Volgens oude bronnen werd de geneeskrachtige bron van St. Kathrein al in 1492 gebruikt. Rond diezelfde tijd bouwden bewoners een kapel boven de bron waar je vandaag de dag nog steeds het heilzame water kunt zien opborrelen.

Es klammert und franzt
Bad Kleinkirchheim is misschien wel het bekendste skigebied van Karinthië en is gelegen in het Unesco-biosfeerreservaat van de Karinthische Nockberge. In dit authentieke en tikje mondaine kuuroord vind je meer dan honderd kilometer pistes die verdeeld zijn in 11 kilometer blauw, 84 kilometer rood en 8 kilometer zwart. Met een merendeel aan rode pistes is het gebied interessanter voor gevorderde skiërs.
Bad Kleinkirchheim is de thuishaven van skiberoemdheid Franz Klammer. De afdalingsspecialist werd Olympisch en wereldkampioen in de jaren 70 en is nog steeds wereldberoemd in Oostenrijk. De legende heeft natuurlijk zijn eigen zwarte afdaling in het skigebied: Weltcupabfahrt Franz Klammer. Deze pittige afdaling is een begrip in heel Oostenrijk en brengt je van de 1.900 meter hoge Strohsack helemaal terug naar het dal. In de wintermaanden is Klammer vaak zelf op de piste te vinden en in januari en februari kun je in de vroege ochtend zelfs met hem skiën. De oudtopskiër geeft dan waardevolle tips voor de perfecte carvebocht. Het tempo ligt hoog, want langzaam carven is niet bepaald de stijl van de skikeizer.
De geplande opening van het skigebied Bad Kleinkirchheim is 4 december.

Meer info:
badkleinkirchheim.com
karinthie.com
Hoog boven de Millstätter See – Goldeck
Camping Brunner am See ligt direct aan de Millstätter See en vormt daarmee een bijzondere uitvalsbasis voor een winterse skidag. Je kampeert hier aan het water en skiet even later op ruim tweeduizend meter hoogte.
Vanaf Camping Brunner am See in Döbriach is het ongeveer vijftig minuten rijden naar het skigebied Goldeck bij Spittal an der Drau. Door de markante rood-witte antenne op de top is de berg al van ver te herkennen. Vanaf het dalstation in Schwaig stap ik in een moderne gondel. Terwijl we omhooggaan, verdwijnt het dal langzaam onder me.
De berg heeft een geschiedenis die verder teruggaat dan de skisport. De naam Goldeck houdt verband met goudwinning. Vooral in de zestiende en zeventiende eeuw werd hier naar het edelmetaal gezocht, maar ook in de achttiende en negentiende eeuw werd er korte tijd goud gewonnen.

Prachtige panorama’s
Boven aangekomen stap ik uit op een hoogte van ongeveer 1.760 meter. De pistes liggen overzichtelijk bij elkaar, waardoor je niet eerst een halve dag hoeft te besteden aan het uitzoeken van de berg. Dat is een van de aantrekkelijke kanten van Goldeck: het gebied is compact, maar door het hoogteverschil zijn de afdalingen verrassend lang. Het aanbod varieert van eenvoudige groene pistes tot uitdagende zwarte afdalingen, waardoor zowel beginnende als ervaren skiërs hier hun eigen ritme kunnen vinden.
Na een rustige afdaling via Skiweg Bärnbiss brengt de Bärnbissbahn me nog een stuk verder omhoog. De stoeltjeslift is eigenlijk het perfecte uitkijkpunt: zolang mijn ski’s nog niet naar beneden wijzen, kan ik nog om me heen kijken. En dat panorama is misschien wel het sterkste punt van Goldeck. Aan de ene kant ligt het Drautal met Spittal an der Drau. Verder weg rijzen de toppen van de Hohe Tauern op. In zuidelijke richting reikt het uitzicht tot de Julische Alpen, waarvan de Triglav de hoogste berg is.

1.600 hoogtemeters zwart
Via de Gipfelbahn kom ik nog hoger en uiteindelijk sta ik op de top van Goldeck. Hier ligt het landschap open en weids. Geen dicht bos meer, maar besneeuwde hellingen, rotsen en een horizon die alle kanten op lijkt te lopen. Vanaf hier kan ik kiezen voor de zwarte Glocknerblick-piste. Een passende naam, want bij helder weer kijk je richting de Großglockner die met bijna 3.800 meter de hoogste berg van Oostenrijk is.
Een andere zwarte piste waarbij je liever alle aandacht bij het skiën houdt, is de S1, ook wel de Kälberriegel genoemd. Deze beroemde piste loopt vanaf 2.142 meter helemaal door tot in het dal, over 1.605 hoogtemeters. Daarmee is het de langste aaneengesloten zwarte afdaling van de Alpen. Niet in lengte (8 km), maar wel in hoogtemeters. Dit is nadrukkelijk terrein voor ervaren skiërs.
Ik kies voor de blauwe Seeblickpiste, waarvan de naam al verraadt waar je op uitkijkt. Langs deze piste ligt de Goldalm waar ik aanschuif voor de lunch. Vanachter een bord Kaiserschmarren geniet ik even later van de zon én het bijzondere uitzicht. Rondom mij heen overal wit besneeuwde toppen en honderden meter lager het meer waaraan de camping ligt.

Meer info:
sportberg-goldeck.com
karinthie.com


