De stationwagen sterft uit, maar de Volvo V60 is springlevend

Volvo maakt al meer dan 70 jaar stationwagens en sommige jaren zelfs meer dan sedans. Het begon allemaal in 1953 met de Duett, de stationwagen op basis van de fameuze kattenrug. Negen jaar later verscheen de combiversie van de Amazon als opvolger. Maar de goedkopere Duett bleef nog tot 1969 leverbaar. Het meest bekend werd de stationwagen bij Volvo door de ‘Tank’, de 240-serie die in 1974 verscheen en het bijna twintig jaar volhield. Ook daarna bleven de stationwagens zeer populair met modellen als de 850, 740, 940 en V70.

Uitstervend ras

Na de eeuwwisseling kwam aanvankelijk schoorvoetend, maar al snel daarna stormachtig de SUV opzetten. Van de bijna vijftig verschillende stationwagens die dik tien jaar geleden nog leverbaar waren, is amper de helft nog over. Het lijkt wel een uitstervend ras, want merken als Citroën, Ford, Mazda en Renault hebben zelfs al helemaal afscheid genomen van deze carrosserievariant.

Volvo houdt nog zolang mogelijk vast aan deze praktische koetswerkvariant. Maar de minder populaire V90 gaat binnenkort wel verdwijnen nu er een nieuw elektrisch model in de 90-serie is gekomen met vijf deuren. De V60 blijft wel in het gamma en kreeg recent zelfs een bescheiden opfriskuur. Een goede reden om de plug-in hybride versie van deze auto, die veel mag trekken en redelijk concurrerend geprijsd is, aan een trekautotest te onderwerpen.

Lage BPM

De V60 debuteerde eind 2010 bij Volvo. De eerste generatie was vooral in 2013, 2014 en 2015 zeer succesvol vanwege de fiscale voordelen van de plug-in hybride dieselversies bij zakelijk gebruik. In 2018 kwam de tweede generatie op de markt met plug-in hybride benzineversies. De fiscale voordelen bij zakelijk gebruik waren inmiddels voorbij, maar vanwege de lage CO2-uitstoot – en de daaruit voortvloeiende lage BPM – was en is de aanschafprijs van deze modellen zeer aantrekkelijk.

Begin 2025 kreeg de V60 een make-over met nieuwe wielen en kleuren en meer uitrusting. Zo is een verbeterd infotainmentsysteem standaard evenals adaptieve cruisecontrol. Aan de basis veranderde niet veel. De stationwagen is 4,78 lang, 1,85 meter breed en 1,43 meter hoog. Er zijn vijf zitplaatsen aan boord en de laadruimte heeft een inhoud van 481 liter als je voor de plug-in hybride versie kiest en 519 liter als er vanwege de mild-hybride motorisering geen accu onder de laadvoer achterin ligt. Met neergeklapte achterbank groeit het laadvolume naar 1.393 dan wel 1.431 liter.

Standaard vierwielaandrijving

Voor de aandrijving is er dus keuze uit mild-hybride of plug-in hybride. Die eerste heet V60 B4 en heeft een 197 pk sterke tweeliter turbobenzinemotor gekoppeld aan een zeventraps dubbelkoppeling automaat die de voorwielen aandrijft. Volledig elektrisch rijden kan niet met die B4, de 12 pk sterke elektromotor assisteert de aandrijflijn bij accelereren een beetje en wint de energie daarvoor terug bij het afremmen op de motor.

Kies je voor de plug-in hybride versie dan heb je de keuze uit de T6 en de T8. Beide aandrijflijnen zijn wederom gebaseerd op de tweeliter turbomotor op benzine, maar het vermogen daarvan bedraagt bij de T6 253 pk en bij de T8 310 pk. Via een achttraps automaat drijven deze motoren de voorwielen aan, maar er is elektrische assistentie van een 145 pk sterke elektromotor die de achterwielen aandrijft. De twee plug-in hybride V60-versies hebben dus standaard vierwielaandrijving.

Indrukwekkend vermogen

Het vermogen van de twee plug-in hybride modellen is indrukwekkend. De T6 schopt het tot een systeemvermogen van 350 pk en een koppel van 659 Nm. De T8 doet er nog een flinke schep bovenop en levert 455 pk en een koppel van 709 Nm. Bij de laatste kun je in 4,6 seconden van 0 naar 100 kilometer per uur sprinten, de T6 heeft er 5,4 tellen voor nodig. Bij beide auto’s is de topsnelheid elektronisch begrensd op 180 kilometer per uur. Beide plug-in hybride modellen hebben een tractie-accu van 18,8 kilowattuur waarmee je tot 88 kilometer volledig elektrisch kunt rijden.

In de dagelijkse rijpraktijk is 65 kilometer een reëlere waarde, maar veel hangt natuurlijk af van je rijstijl en de rijomstandigheden. Dat geldt eveneens voor het verbruik. De officiële WLTP verbruiksmeting (die autofabrikanten wettelijk moeten toepassen bij de typegoedkeuring), valt voor plug-in hybrides doorgaans overdreven gunstig uit. De T6 en de T8 zouden volgens die meting tussen de 2,4 en 3,1 liter per 100 kilometer verbruiken. Maar wie veel korte afstanden rijdt en de auto trouw oplaadt, zal daar wel redelijk in de buurt kunnen komen.

Sterker en goedkoper

De Nederlandse aanschafbelasting op nieuwe auto’s (BPM) is gebaseerd op de CO2-uitstoot en die hangt af van het WLTP-verbruik. Daaruit volgt dat er bij de T6 en T8 nauwelijks BPM wordt gerekend, wat tot een catalogusprijs leidt die zelfs lager is dan die van een vergelijkbaar uitgeruste V60 B4. En als je dan weet dat de plug-in hybride standaard vierwielaandrijving heeft, 150 pk meer vermogen en ook nog eens 200 kilogram meer mag trekken dan de mildhybride voorwielaangedreven B4, dan zijn er eigenlijk weinig argumenten om voor die B4 te kiezen.

Als caravanbezitter al helemaal niet! Voor onze test hadden we dan ook de beschikking over een T6 Plug-in Hybrid AWD Ultra in een stemmige grijs metallic tint, met een wat paarsige gloed als de zon erop valt. Een fraaie combinatie met de Eriba Novaline 442 die we erachter hebben gehangen.

Veel ruimte

De kwaliteiten van de V60 zijn genoegzaam bekend. Het is een redelijk sportief gelijnde stationwagen met een vrij lange wielbasis en navenant veel interieur- en bagageruimte. Het rijcomfort is zeer goed, de auto is niet te zacht geveerd, maar ook zeker niet te hard.

De bediening is logisch en makkelijk, het verbeterde infotainmentsysteem werkt intuïtief. Aan de grootte van het scherm kun je zien dat de V60 al ruim acht jaar meeloopt, want de trend neigt de laatste jaren naar soms bijna idioot grote schermen. Alles wat je wilt doen, kan uitstekend met dit wat kleinere scherm en zaken die je vaak nodig hebt, zijn ook snel te bedienen.

Aan de prestaties hoef je niet te twijfelen met zoveel vermogen aan boord van de V60 T6. Er is altijd kracht in overvloed en als Volvo de topsnelheid niet zou begrenzen op 180 kilometer per uur, zou je vermoedelijk probleemloos de 250 kunnen aantikken. Maar dat is alleen in Duitsland toegestaan en op steeds minder snelwegen. Bovendien bemoeilijkt de verkeersdrukte meestal de pogingen om zo snel te rijden.

Rijklaar dik twee ton

Voor het rijden met caravan is vooral het weggedrag bij lagere snelheden belangrijk en daar laat de V60 wederom zien dat Volvo er bij de ontwikkeling van auto’s rekening mee houdt. Met de Eriba Novaline erachter rijdt de V60 T6 bijna net zo moeiteloos. Je voelt natuurlijk wel dat er flink wat gewicht aan de trekhaak hangt, maar de combinatie blijft steeds heel stabiel aanvoelen. De overhang achter van de V60 is iets groter dan bij een SUV als de XC60. Je zou dus verwachten dat de bewegingen van de auto iets duidelijker aan de caravan worden doorgegeven.

Maar in de dagelijkse rijpraktijk merk je daar eigenlijk niets van. Ook niet bij het nemen van grotere hobbels zoals een verkeersdrempel. De combinatie is dankzij de goede schokdemping heel snel weer rustig. Datzelfde geldt op de snelweg bij het passeren van vrachtauto’s. Er is soms even een lichte onbalans voelbaar zodra de wind weer vat krijg op de caravan, maar de V60 blijft altijd de baas in de combinatie. Wat mede te danken is aan het feit dat de auto rijklaar al dik twee ton weegt.

Ons trekadvies

In de V60-reeks hebben de vierwielaangedreven plug-in hybride T6 en T8 de beste papieren om een caravan te trekken. Dat komt niet alleen door hun overvloedige kracht en indrukwekkende koppel. Het relatief hoge gewicht, veroorzaakt door de extra componenten voor de elektrische aandrijving zoals de 18,8 kWh accu en de elektromotor voor de achteras, doet een flinke duit in het zakje. Rijklaar weegt de V60 T6 Plug-in Hybrid AWD al 2.064 kilogram.

Tellen we daar zo’n 300 kilogram bij op voor de inzittenden en de bagage dan komen we op 2.364 kilogram. Tachtig procent van dat gewicht houden we normaal aan als veilig trekgewicht voor een vierwielaangedreven trekauto. En dan komen we uit op net 1.891 kilogram. Vanwege de goede eigenschappen ronden we dat gemakshalve af op 1.900 kilogram. De maximum kogeldruk van de V60 bedraagt 100 kilogram

Conclusie

De Volvo V60 mag dan al een beetje op leeftijd zijn, aan het nog frisse uiterlijk, de techniek en de rijkwaliteiten is dat zeker niet te merken. En als caravantrekker is het nog altijd een zeer aan te bevelen auto. Wie in het V60-gamma moet kiezen, adviseren we de T6 AWD. Het is de meest betaalbare versie, met 350 pk meer dan sterk genoeg en uitgerust met permanente vierwielaandrijving. Bovendien is het ook de versie met het hoogste trekgewicht. De nog sterkere en nauwelijks duurdere T8 AWD kan met een caravan erachter eigenlijk niets beter, maar is solo nog sneller.

Wil jij alles weten over de prestaties van de nieuwste trekauto’s?

ACSI FreeLife’s autospecialist Mario Vos test regelmatig de allernieuwste caravantrekkers. Zijn bevindingen –  met video’s – lees en zie je hier.