ACSI FreeLife

Menu

Kamperen leukste vakantieherinnering Britten

Een derde van de Britten vindt kamperen de leukste vakantieherinnering. Een kampeervakantie met het gezin verslaat een vakantie in het buitenland voor 34% de Britten. Van een vliegvakantie herinneren zij zich vooral gestresste, hectische ouders op het vliegveld.

Auteur
Loes van den Heuvel
Datum
5
5
ReactiesPraat mee

De ondervraagden denken nog graag terug aan de camping in de Britse ‘countryside’, het platteland van Groot-Brittannië. Het gevoel van vrijheid en ‘iets nieuws leren’ werd daarbij het meest gewaardeerd. De Britten vonden kamperen en bij hun familie zijn leuker dan sportactiviteiten of bij vrienden op bezoek gaan.

Favoriete bezigheden op de camping

De favoriete bezigheden tijdens het kamperen waren laat opblijven, buiten spelen, in dezelfde tent als de rest van de familie slapen en buiten eten. Naast de kampeervakantie koesteren Britten warme herinneringen aan spelen met buurkinderen, hutten bouwen en bij familie op bezoek gaan. Het onderzoek werd gehouden onder 2000 Britten in de leeftijd van 25 tot 35 jaar en is uitgevoerd door de Engelse barbecuefirma Bar-Be-Quick.

Jouw kampeerherinnering

Dat kamperen de allerleukste vakantiebesteding is weet jij als kampeerder natuurlijk allang. Maar wat is jouw fijnste kampeerherinnering? In een tentje slapen, voor de caravan van je ouders? Je eerste vakantieliefde op de camping? Of met je eigen (klein)kinderen kamperen? We zijn benieuwd, laat hieronder je reactie achter!

Praat mee

  1. Fh
    Familie van der heijden

    Mijn 1e kampeerervaring stamt uit 1962. Wij woonden in Frankrijk. Mijn vader was militair bij de Navo. Een Amerikaanse collega met zijn Japanse vrouw en 2 kinderen vroeg aan ons of wij mee wilden gaan op vakantie. Kamperen. Hij zorgde voor een tent. Een schuine Ahrend tent en stretchers. Zo gingen we met twee auto’s – Ik moest bij Jim en zijn gezin in de auto,, want wij hadden vier kinderen- en mijn broertjes bij mijn ouders in de auto. Oh jeminee we reden over de Sint Bernard pas met haarspeldbochten. Door Zwitserland en over de Po vlakte naar de Italiaanse kust. We zagen zo autowrakken in de diepte liggen. We hebben de autostrada’s zien bouwen in Italië. Toeterden als we een Nederlander tegen kwamen. De bergen vond ik geweldig en adembenemend mooi. Nu nog. We kwamen terecht bij een boer in Castiglioncelli in Italië. Er stond nog een leegstand, geheel verpauperd huis. Daar haalden we water. De WC was achter de bosjes. Daar hadden we een gat gegraven. Een douche was er niet. Als we in zee hadden gezwommen dan waren we schoon genoeg zo zei ons moeder. Mijn broers en ik doken en sprongen de hele dag van de rotsen in zee. En ’s nachts onweerde het soms hevig. Dan gingen we schuilen in dat leegstaande huis. Was erg spokerig in onze verbeelding. Maar het was de mooiste ervaring. Daarna gingen we elk jaar kamperen. Die schuine tent werd een bungalow tent. Stretchers werden luchtbedden. En dekens werden slaapzakken. Ons vader kon ons altijd motiveren met hem de bungalow tent op te zetten. Kijken in hoeveel tijd we hem op konden zetten. We wilden altijd ons recordtijd verbeteren. We hadden allemaal onze taak. In tien minuten hadden we hem staan. Poten op z’n knieën. Doek erover heen. Ons jongste broertje pompte de luchtbedden op en ons moeder kookte ondertussen. Lachend en voldaan gingen we eten. Bungalowtent werd een Alpenkreuzer en daarna een caravan. Vrienden en vriendinnen mochten altijd mee. Soms reden we met vijf auto’s achter elkaar. Als we op vakantie gingen, stond de auto al klaar als we de laatste dag van school thuis kwamen. Dan vertrokken we al. Reden tot Luxemburg en daar aten we rijst met goulash en boontjes. Heerlijk. Op de terug weg aten we altijd ravioli. Uit blik. met brood. We zaten allemaal in de caravan. Heerlijk. Toen ik trouwde gingen mijn man en ik ook kamperen. Bungalow tent, kregen kinderen, karretje erachter. toen een Alpenkreuzer en daarna een caravan. We zijn nu 66 en 67 jaar en gaan nog met de caravan.. Ze vonden het altijd zo fijn. We lieten onze kinderen altijd uitkiezen waar we naartoe gingen. We lieten ze de landkaart zien en een gebied uitzoeken. Een camping met zwem gelegenheid en een tafel tennistafel was voor hen genoeg. Ze wilden nooit naar een grote camping met disco. Ze zaten soms met leeftijdgenootjes aan een meer met een kampvuurtje. Ja dat zijn goede herinneringen waar we nog lang op kunnen teren. Onze kinderen kamperen nu ook met hun kinderen. De traditie wordt voortgezet. En mijn moeder van 90 jaar geniet van onze verhalen als we weer van een kampeervakantie thuis komen.

    Reageer
    0
    0
  2. fv
    familie vijver

    Het was in de vakantie tijd van de zomer van 1969.
    Mijn oudere zus belde vanaf het Kuierpadtien in Drenthe, dat haar bungalow tent nog een week kon blijven staan en of wij een gezin met 5 jonge kinderen van 1, 2×3. 5 en 7 jaar zin hadden om er gebruik van te maken. Dat deden we natuurlijk graag. We hadden een stralende zonnige week. Het jaar erop, mochten we hem weer gebruiken op dezelfde camping. Nu hadden we van de 14 dagen 10 dagen stromende regen. Voor de kinderen hadden we nauwelijks nog iets droog, maar dat mocht de pret niet drukken. Het werd gewoon een heerlijke vakantie en het resultaat was, dat we in oktober onze eigen tent kochten. We gingen daarna nog 4 maal naar het Kuierpadtien. Ondertussen zijn mijn man en ik 78 en 79 jaar en is de tent al lang omgewisseld voor 3 caravans, waar we vele landen mee bezocht hebben en in plaats van de kinderen gaat nu de hond altijd mee en genieten we nog volop van het kamperen, maar nu in mei, juni en september.

    Reageer
    0
    0
  3. l1
    lettie harmse op 6 augustus 2014 om 16:17

    Onze eerste kampeer ervaring was toen we, ongeveer in1978, met de motor met zijspan naar Engeland gingen. Tent en kampeerspullen, inklapbare wasbak!, achterop het zijspan. Natuurlijk moesten we daar links rijden, waardoor het zijspan ook eigenlijk aan de verkeerde kant van de motor hing. Vooral de rotonde’s waren erg spannend voor mij in het zijspan. Ook de storm toen we aan de kust boven in de rotsige bergen kampeerden met man en macht de tent vast houden, en de andere ochtend buiten van sommige tenten alleen nog de haringen in de grond stonden, rest was finaal afgebroken en kapot gewaaid. We kregen ook nog pech met onze Harley, stonden we in onze motorpakkies op de wegsleepauto te wachten. Moesten we in een hotel overnachten en met een trein zelf de onderdelen voor de moter halen in Londen. Toch zijn het onvergetelijke vakantie’s. Nu na 2 verschillende vouwwagens al weer een paar jaar met onze Beyerland op vakantie, lekker relaxed en comfortabeler dan de vouwwagens. En inderdaad lekker al je eigen spulletjes bij de hand en je kan gewoon je eigen gang gaan. Dat is pas vakantie!

    Reageer
    0
    0
  4. dV
    dorien de Vries

    Mijn eerste kampeer ervaring dateert van zo’n 45 jaar geleden. Er was ergens in Limburg een korfbaltoernooi met Hemelvaartsdag en ja de club uit Wormer was uitgenodigd met familieleden. Mijn vader was de coach van het team.
    We sliepen met zijn allen in een grote tent op een luchtbedje. Tjemig wat was het die nacht koud. We lagen eerst in onze pyama in de slaapzak maar al snel werd de spijkerbroek er over aan getrokken en de sokken en ook nog de trui. Ik weet nog wel dat ik het heel spannend vond vooral al dat geritsel buiten de tent. Pas 5 jaar later gingen we met school op kamp en weer 5 jaar later ging ik voor de eerste keer met mijn man kamperen. Onze huwelijksreis in Valkenburg in een tent met noodweer.
    En nog steeds kamperen wij en als ik dan “groeten van Max”kijk met al die vieze hotelkamers of stacaravans dan ben ik zo blij dat ik lekker mijn eigen spulletjes heb

    Reageer
    0
    0
  5. NL
    Nico Limmen

    Onze mooiste kampeerervaring was ongetwijfeld onze vakantie naar Hongarije in 1984. Niet omdat we fantastisch weer hadden (viel trouwens best wel mee), niet de mooiste zwembaden hadden bezwommen en ook geen bijzondere herinneringen aan een fantastisch diner in een exclusief restaurant. Onze herinneringen zitten in de ontmoetingen die we dat jaar hadden met geweldige mensen. Met Julia, een lieve vrouw van, schatten wij, vijfenzestig die we ontmoetten op het terras van een thermaalbad in Hertelund in zuid Hongarije. Met ons school-Engels en haar steenkolen-variant hebben we uren gepraat en een veel betere indruk gekregen van het leven in het communistisch Hongarije van toen. Het glas witte wijn dat we door het hek van de camping kregen aangereikt door de ceremoniemeesters van een bruiloftsstoet waarna we enthousiast hebben geproost met het jonge stel. De Oostduitse mensen met jonge kinderen waarmee onze jongens speelden bij het meer van Velence die ons op een avond uitnodigden om een verjaardag van een van hen te vieren. Niet op een presentje gerekend hebbende schonken we de jarige Job een digitaal rekenapparaatje met een zonnecelletje dat we in Nederland voor misschien 1 gulden hadden aangeschaft bij de Blokker. Hun reactie was verbijsterend: onthutst werden we omhelst en gekust vanwege het prachtige (in hun beleving) ontzettend duur cadeau. Wanneer we terugdenken aan het amateur-dames-koortje dat op onze camping in Dunapataj een afscheidslied zong voor een groep vertrekkende Belgen krijgen we nog steeds kippenvel. Ondanks de onzuiverheid was het zo ontroerend dat we het nu, dertig jaar later, nog voelen. Ook onze herinnering aan Sven, June, Mikkel en Morten uit Denemarken in Leányfalu aan de Donau die we per ongeluk aan het zwembad aldaar ontmoetten en waar we zulke fijne dagen mee hebben beleefd..
    Dit alles en nog veel meer maakten die drie weken in 1984 voor ons onvergetelijk. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

    Reageer
    0
    0

Praat mee: Kamperen leukste vakantieherinnering Britten

Naam is verplicht
Een e-mail adres is verplicht

Confidental Infomation