ACSI FreeLife

Menu

Lynxen en messenmakers in Nationaal Park Kalkalpen

In Nationaal Park Kalkalpen is de natuur de baas. Maak een trektocht door het wilde hart van deelstaat Opper-Oostenrijk en kom alles te weten over de eeuwenoude traditie van ijzerverwerking.

Auteur
MPS
Datum
ReactiesReageer
Nationaal Park Kalkalpen
Nationaal Park Kalkalpen
Nationaal Park Kalkalpen
Nationaal Park Kalkalpen

Links en rechts lopen imposante rotswanden steil omhoog. Plotseling duikt er een zwart gat in de berg op, een 340 meter lange fietstunnel. Dit is de langste van in totaal twaalf tunnels op de Hintergebirgsradweg in Nationaal Park Kalkalpen. Tegenwoordig zijn hier actieve vakantiegangers heer en meester, maar tot 1971 werd het pad gebruikt om loodzware boomstammen omlaag naar rivier de Enns te vervoeren. Per dag moesten de arbeiders 7000 calorieën binnen krijgen, anders zouden ze door het keiharde werk van hun stokje gaan.

De huidige fietsroute is een stuk minder vermoeiend – de typisch Oostenrijkse broodmaaltijd Brettljause van de Großen Klaushütte geeft genoeg energie voor de rest van de ruim 50 kilometer lange route. Nationaal Park Kalkalpen is 210 vierkante kilometer groot en strekt zich in het zuiden van deelstaat Opper-Oostenrijk uit tussen de rivieren Enns en Steyr. Het is echt nog een onontdekte parel zonder hordes toeristen. Onbegrijpelijk eigenlijk, want onderweg naar het zuiden kun je de wilde symfonie van grijze kalk en glinsterende gewassen vanaf de Pyhrn Autobahn zien liggen. En die route wordt door vele duizenden vakantiegangers afgelegd.

Sappige steak

Als je na de Klaus-tunnelreeks een turkooizen meer ziet, sla je af. Bij Gästehaus Seeblick kun je vervolgens een waterfiets huren voor een expeditie door de “Grand Canyon” van Opper-Oostenrijk, de Klausersee. Eenden duiken er onder de klippen, die een grillige reflectie op het wateroppervlak achterlaten. Kijk je naar beneden, dan zie je uit de kluiten gewassen waterdieren over de bodem glibberen.

Nog fraaier is het wisselspel tussen bizarre rotsen, donkere bossen en kristalhelder water aan de Gleinkersee bij Roßleithen. Hier runt de familie Dutzler Gästehaus Seebauer, inclusief eigen bio-landbouwbedrijf, zonneweide, bootverhuur en idyllische camping. De sappige steak komt van runderen uit de buurt, die een goed leven hebben geleid. Het spek komt van wolvarkens. “95% van onze maaltijden is biologisch. De ham-, spek- en worstspecialiteiten maken we zelf”, aldus Gunda Dutzler. Ook de huisgemaakte koeken zijn om je vingers bij af te likken.

Messenmakers

De wandeling naar de bron van de Pießling duurt drie kwartier – perfect voor de spijsvertering. Vanuit de karstbron aan de voet van een rotswand waait een koele bries. De Pießling baant zich klotsend een weg naar beneden, het dal in. Ooit weerklonk daar het gehamer van het smeden van zeisen, leren we op het themapad.

Al in de Middeleeuwen benutte de mens aan de Steyr, Enns en Krems de oerkracht van het water. Met behulp van waterkracht werd ijzererts van de Stiermarkse ertsberg te verwerkt tot exportproducten. In de vijftiende eeuw klom het schilderachtige Steyr zelfs op tot de voornaamste stad van Oostenrijk, na Wenen. In het Trattenbach-dal bijvoorbeeld, maakten familiebedrijven generaties lang maar één enkel product: voordelige zakmessen. Deze vonden tot ver buiten de landsgrenzen aftrek. Vandaag de dag kun je het atelier van de allerlaatste messenmaker uit het dal bezoeken.

Mondharp

In de gemeente Molln kun je een heel ander soort atelier bezoeken, waar ze ouderwetse mondharpen maken. Je ziet er mondharpen vanuit de hele wereld en kunt ook live ervaren hoe het kleine muziekinstrument wordt vervaardigd. Uiterst routineus verbuigt meesterbouwer Franz Wimmer een stuk metaal tot een voor deze streek kenmerkend type mondharp. Uiteraard gevolgd door een korte demonstratie. Met zijn hypnotiserende klank is de mondharp absoluut de meest poëtische trekpleister langs deze “ijzerroute”.

Wapentuig

Van grote vindingrijkheid getuigen de uitgestalde jachtvoorwerpen in stroperijmuseum St. Pankraz. Met onder meer speciale buksen, al dan niet met afgezaagde loop, gingen stropers in de regio op pad om een gems of ree te vellen. Nationaal Park Kalkalpen heeft overigens tot op de dag van vandaag last van stropers. Onlangs nog hebben gewetenloze trofeejagers zelfs een paar lynxen geschoten die hier waren uitgezet.

Of deze schuwe roofkatten überhaupt gedijen in de Kalkalpen, vragen we aan lynxcoördinator Christian Fuxjäger. “In dit jaar zijn er vijf gespot, waarvan minstens drie wijfjes”, vertelt hij voorzichtig optimistisch. “Nu hopen we natuurlijk op nageslacht.” Wil je een lynx in het echt zien, dan heb je volgens Fuxjäger vooral heel veel geluk nodig. “De meeste kans heb je tijdens een begeleide tour met een van de rangers van het park. Zij weten precies waar lynxen en gemzen zich graag ophouden, al is geen garantie op succes.”

Hemels genoegen

Een van de culinaire paradepaardjes van de regio is kloosterkaasmakerij Schlierdach. De monniken zijn een paar jaar geleden overgeschakeld op biologisch en zijn ook op andere vlakken meegegaan met de tijd. In het restaurant van de seminarie, met prachtig uitzicht over het Kremsdal, kun je jezelf trakteren op hemelse lekkernijen. Wat te denken van heerlijk milde schaapscamembert? Of de goddelijke Bio Bacchus, tijdens de rijping behandeld met wijn? Alsof er een engeltje over je tong piest!

Bron: MPS, Tekst: Stefan Spath, Foto’s: Stefan Spath, TVB Pyhrn-Priel/Röbl, Nationalpark Kalkalpen/R. Mayr, Gemeinde Großraming