ACSI FreeLife

Menu

Op wintersport in Zuid-Noorwegen

Hoog in Zuid-Noorwegen ligt de bakermat van de skisport. Waar kampvuurromantiek winterplezier ontmoet. Het kleine skigebied Skeikampen ligt weg van overvolle pistes en après-ski. Redacteur Indre Schuch van het Duitse kampeertijdschrift ProMobil ging op ontdekking in deze onbekende wintersportregio in Zuid-Noorwegen.

Auteur
MPS
Datum
ReactiesReageer
Wintersport Zuid-Noorwegen
Campers Zuid-Noorwegen

“Waarom rijd je in hemelsnaam die noordelijke donkerte in?” Die vraag van mijn moeder klinkt nog na in m’n oren als ik moet knipperen van de felle ochtendzon. Een paar minuten later pak ik zonnebril en camera om mijn eerste indrukken van Zuid-Noorwegen in de winter vast te leggen.

De oprijlaan van Zuid-Noorwegen

We staan ​​op het dek van de veerboot die ons ’s nachts van het grijze Kiel (Noord-Duitsland) naar dit bijzondere fjordlandschap heeft gebracht. De zon strooit haar milde stralen over de Oslofjord, alsof ze persoonlijk elke houtschuur, rots en nieuwe gast een fijne ochtend wenst. De fjord is de 118 kilometer lange oprijlaan van Noorwegen. Ook de laatste paar meters verloopt de reis gestaag.

De Oslofjord is de drukste waterweg in het noorden. Op dit vroege tijdstip en in het midden van de winter zijn er echter niet veel schepen te bekennen. Ontspannen varen we de haven van Oslo binnen. We hebben nog ongeveer drie uur rijden voor de boeg om in skigebied Skeikampen in Gausdal aan te komen.

Weidse winterlandschappen

We hebben ons thuis al op deze waanzinnige route verheugd. Vanuit het midden van Nederland is het zeker 1.400 kilometer rijden. Is dat wel de moeite waard voor twee weken wintervakantie? Nu slingeren we met onze camper door weidse winterlandschappen. Weg van grote familiegezelschappen, de grote stad en grote inkopen. Dit is het eenzame, rustige Noorwegen. Met z’n vieren, een klein gezin in een klein skigebied.

Als we tijdens de rit nog twijfels hadden, dan zijn ze bij het uitstappen als sneeuw voor de zon verdwenen. Alleen al het knisperende geluid van de vers gevallen sneeuw is genoeg om bij ons stadsbewoners een glimlach om de lippen te toveren. Daarnaast het eeuwig zachte licht van de laagstaande zon. De lichtsfeer geeft ons een permanente jetlag, alsof het de hele dag tegelijk zonsopgang en zonsondergang is.

Paars-roze hemel

De volgende ochtend kijken we door het raam van de camper naar buiten. Duizenden paars-roze tonen beslaan aarde en morgenhemel. Dan roepen de jongens. Ze willen de wagen uit, de sneeuw in, net als de andere kinderen die buiten al glibberen en glijden. Ze nemen juichend bezit van een berg sneeuw die de sneeuwploeg heeft achtergelaten bij het schoonvegen van een nabije camperplaats.

Later genieten we van lege pistes en een besneeuwd landschap in dit gezinsvriendelijke skigebied. Het is vernoemd naar de berg Skeikampen. Vanaf de 1.123 meter hoge top heb je een fantastisch uitzicht over de bergen Jotunheimen en Rondane. Als alpineskiër heb je elf skiliften en 21 pistes tot je beschikking. Er zijn ook mogulskipistes en er is een freestylepark.

Sneeuwschoenwandelen

Eerst nog de hellingen af in de felle zon en daarna een stevige sneeuwschoenwandeling. De ongerepte, stille winternatuur begint vlak achter de laatste houten huizen. Lasse, ski-instructeur en gids, loodst ons feilloos door het bepoederde sparrenbos. Het duurt even voordat we onze tred hebben gevonden. Eerst struikelen we bij elke oneffenheid en verdwijnen in de diepe sneeuw.

Lasse legt uit dat praktische natuurlessen in Noorwegen deel uitmaken van het reguliere onderwijs. Een keer per week onderneemt hij deze tocht met plaatselijke scholieren. Ze leren zich oriënteren zonder hulpmiddelen en moeten een schuilplaats bouwen. Vuur maken is ook een vast onderdeel.

Marshmallows

Ook onze jongens weten met behulp van Lasse een kampvuur aan te krijgen. Met droge takken, berkenschors en mossen laaien de vlammen hoog op. De nachtelijke hemel verkleurt aan de horizon al snel naar een alles ​​omhullende zwartheid. We zitten comfortabel op rendierhuiden en laten onze gedachten bij het gloeiende kampvuur de vrije loop. Hadden de oorspronkelijke bewoners van Scandinavië ook al marshmallows? De terugtocht verloopt onder het licht van fakkels. Als op commando lichten de eerste sterren op aan de hemel. Ze geven deze bijzondere avond iets bijzonder heiligs.

De volgende ochtend maken we op hardhandige wijze kennis met de ruige kant van Zuid-Noorwegen. We staan nog maar net dik ingepakt op de onze wankele, dunne latten op de loipen. Dan blazen sterke windstoten ons bijna omver. Langlaufen is een nationaal tijdverdrijf in Noorwegen. Ook als groene beginners willen we het natuurlijk proberen.

Meer dan 600 kilometer loipen

Langlaufliefhebbers komen van heinde en verre voor de meer dan honderd kilometer perfect geprepareerde loipen die Skeikampen te bieden heeft. Het totale regionale netwerk komt zelfs uit op meer dan 600 kilometer. De paden leiden door een gevarieerd en adembenemend landschap. Ze zijn ontworpen voor alle moeilijkheidsgraden. Op heldere, zonnige dagen als vandaag kun je praktisch eindeloos genieten van kilometers door zacht glooiend terrein boven de boomgrens. Hadden we maar niet zo’n last van deze meedogenloze storm… Tot onze opluchting zakt de wind ’s nachts.

IJsvissen in Zuid-Noorwegen

Onze jongens zijn nieuwsgierig naar nog een Noorse traditie. Slechts een paar kilometer buiten Skeikampen ontmoeten we Zdenek, die ons begroet met een vriendelijke “Hei!”. Zdenek woont met zijn gezin in Lillehammer, 38 kilometer verderop. Hij is gepassioneerd visser. Uitgerust met ijsboren, sneeuwschoenen en hengel, wil hij ons inwijden in de traditie van het ijsvissen. “Trek meteen de sneeuwschoenen aan. Dan zink je niet zo snel weg en blijven je voeten warm”, adviseert hij ons.

Hij heeft voor iedereen een paar paraat. We lopen aarzelend het bevroren meer op – zal het ijs het houden? Zdenek stelt ons gerust, de ijslaag is al zo’n dertig centimeter dik. Dat ondervinden we aan den lijve als we met de grote handboor een gat in het ijs proberen te boren. Maden aan de haak krijgen met koude vingers is ook nog een hele klus. Wanneer de hengel in het ijsgat bungelt en het sfeerlicht ons weer in alle rust omhult, zijn we ons hart definitief verloren aan de Noorse winter.

Duistermythe

Tot slot moeten we nog even een mythe ontrafelen. Het is een mythe dat het in de Noorse winter permanent duister zou zijn. Zelfs hartje winter is het namelijk niet helemaal donker. Ter hoogte van Lillehammer heb je elke dag ongeveer vijf uur daglicht. Dat is uiteindelijk maar twee of drie uur minder dan in Nederland. De zon staat de hele dag erg laag boven de horizon, maar je hebt wel fantastisch licht. Daarbij komen nog de poollichten, die je met een beetje geluk vrolijk over de nachtelijke hemel kan zien dansen.

Special winterkamperen

Kan jij na het lezen van dit verhaal over Zuid-Noorwegen maar geen genoeg krijgen van winterkamperen? Dan mag je onze winterkampeerspecial in ACSI FreeLife 8-2018 niet missen. Hieronder kun je ‘m bestellen.

bestel magazine

Bron: MPS, Tekst: Indre Schuch, Foto’s: Klaus Schilling