ACSI FreeLife

Menu

Kampeerfeestje in de Achterhoek

Twee grijze dames met vrolijke bloemenjurken staan als stoere mannen in stukken hout te beitelen, kinderen rennen rond een tipitent en vaders worden door hun kroost rijkelijk  geschminkt en versierd omdat het Vaderdag is. In het tuinhuis klinken rockende gitaren en stevige drums. Uit de verte hoor je de opzwepende trommels van de percussie workshop.

Auteur
Katinka Schippers
Datum
ReactiesReageer

Ik (Katinka) ben op festival Mañana Mañana in het Achterhoekse Hummelo. Het Landgoed Enghuizen is omgetoverd tot festivalterrein. De indeling van het festival volgt de natuurlijke vormen van de omgeving.

Kamperen

Vriendin Mendy en ik hebben net onze tent op de camping opgezet en we zijn lang niet de enige. Hoewel veel mensen uit de buurt naar het festival komen, staan ook deze mensen met hun caravan, camper of tent op de camping. In de supermarkt kun je terecht voor vergeten haringen, maar ook een ontbijtje of kop koffie.

En bovenal zijn er meer dan genoeg toiletten en douches. Behalve als de watertoevoer stokt op zaterdagmiddag. Maar we zijn in de Achterhoek en daar weten ze wel raad met tractoren. Binnen no time staan er een paar dixi’s klaar als alternatief.

IMG_6335 IMG_6332 IMG_6327 2016-06-19-PHOTO-00000051

Sixties

Maar we zijn niet gekomen om het campingsanitair te beoordelen. We willen tot rust komen en verrast worden door het festival. En dus besluiten we niet naar het programmaboekje te kijken, maar gewoon het terrein op te lopen. En dat brengt ons naar de sixties, want in de Totempalentent staat de Spaans/Nederlandse singer songwriter Max Meser met zijn band te spelen. Het lijkt alsof John Lennon en Paul McCartney weer verenigd zijn op een podium.

Tijd om iets te eten. Overal staan houten stoeltjes en tafeltjes in overvloed. Een plekje hebben we dus zo gevonden. We kiezen voor een bord vol verschillende tapas. Vanaf onze plek hebben we uitzicht op de piste waar theatervoorstellingen worden gegeven. Bijvoorbeeld door het komische duo van ADH2. Een rustig en een onrustig type die samen meerdere lachsalvo’s veroorzaken.

Balkanachtige gitaarmelodieën

We horen pianomuziek en vragen ons af waar het vandaan komt. Ergens in een hoekje van de verzameling foodtrucks staat een piano opgesteld. Er wordt gespeeld en toehoorders lijken in vervoering. Een stukje verderop is een koffietent ineens het toneel van het optreden van een bandje dat niet in het programmaboekje terug te vinden is. Maar wat klinkt het leuk. Nederlandstalige liedjes met vrolijke, Balkanachtige gitaarmelodieën vol enthousiasme gebracht. Er zijn maar weinig mensen die stil kunnen blijven staan.

We belanden weer bij het Tuinhuis, het eerste muziekpodium dat je tegenkomt als je vanaf de camping het festivalterrein oploopt. De rockband Raw Flowers betreedt net het podium. Ze beleven een thuiswedstrijd. Aan zanger Lawrence Mul is niet te merken dat hij onlangs nog kampte met stemproblemen. Hij zingt vol overgave en weet ook zijn kopstem goed te gebruiken.

Na het optreden blijven we hangen, want we zijn nieuwsgierig naar Thijs Boontjes Dans- en showorkest. De naam doet een groot spektakel vermoeden. En dat wordt het ook wel, maar het dansen wordt vooral aan het publiek overgelaten. Met Nederlandstalige, funky, rockliedjes weet Thijs met zijn band het publiek duidelijk te vermaken.

Crowdsurfen

Een beetje vreemd, maar wel lekker dachten we toen De Likt het podium besteeg in de Totempalentent. Daar waren we heen gevlucht omdat het begon te regenen. De drie Rotterdamse jongens speelden het dak er bijna af. Ouderwets crowdsurfen was de frontman niet vreemd. Hij rapte alsof zijn leven er vanaf hing. Wat een energie!

De regen is vertrokken. Tijd om te gaan slapen. De geheime afterparty laten we achterwege. Morgen nog een dag. En wat voor een dag, het zonnetje laat zich meer dan eens zien. Wederom laten we ons verrassen door smakelijk eten, vrolijke muziek en intieme concertjes. En dan helaas terug naar de realiteit. Het besef van tijd waren we even kwijt, maar als we ons realiseren dat het al avond is, besluiten we ons boeltje te pakken en het festival te verlaten. De plicht roept, helaas.

Iedereen thuis op Mañana Mañana

Mañana Mañana claimt het meest relaxte festival van Nederland te zijn en daar is de organisatie wat ons betreft volledig in geslaagd. Ik weet niet of je die sfeer op geen enkel ander festival in Nederland tegenkomt, maar het is hoe dan ook in Hummelo uniek vanwege de plek en de lokale bezoekers die wel weten hoe je een feestje bouwt. Massaliteit kom je hier niet tegen. Nergens hoef je lang in de rij te staan.

En mocht je denken ik ben te oud of te jong om een festival te bezoeken dan is dat in dit geval geheel onterecht. Iedereen kan zich op dit festival thuis voelen.