ACSI FreeLife

Menu

Karlowat?

Terwijl de Kroatische kust haast bezwijkt onder de toeristenstroom, is het binnenland ongekend rustig en groen. Redacteur Rosanne maakt een actieve tour door de regio Karlovac en ontdekt een gebied met enorm veel potentie.

Auteur
Rosanne Vriend
Datum

Na verschillende trips naar de Kroatische kust, ben ik op zoek naar iets anders. De enorme kustlijn is schitterend maar ook druk. Ik besluit Karlovac te bezoeken. Dit gebied ligt tussen de hoofdstad Zagreb en de kust, zo’n 1.400 kilometer van Utrecht. En wanneer mijn reisgenoot en ik het heuvellandschap in rijden, kan het contrast al haast niet groter. Het landschap is groener dan groen, maar er is hier niemand. Waar zijn de andere toeristen? En de inwoners van het gebied? We passeren hier en daar een hotel. Maar bij nadere inspectie blijkt bijna alles leeg te staan. In de hoofdstad van de regio, het gelijknamige Karlovac, is meer geopend.

Nauwelijks toeristen

Voor de lunch ontmoeten we onze lokale gids Mario in het familierestaurant Tavern Kostanjac. Wat direct opvalt: de prijzen op de menukaart. Voor zo’n 30 kuna (€ 4) heb je al een hoofdgerecht. Mario: “De lonen liggen hier veel lager dan in West-Europa. Bovendien komen hier nauwelijks toeristen. Dus daar zijn de prijzen ook niet op aangepast.” We zitten in de binnentuin en de thermometer loopt op tot een graad of 25 op deze lentemiddag. Mario bestelt ter verkoeling een lokale limonade: bazga. “Deze is door de eigenaren van het restaurant en gemaakt van vlierbloesem. Bijna iedereen in deze regio maakt de siroop zelf. Mijn vrouw en ik ook. We verzamelen de bloesem die hier overal bloeit en koken de bloemen in water.”

Kogelgaten

De smaak is zoet maar tegelijkertijd verfrissend. Heerlijk. “Mensen leven hier nog dicht bij de natuur. Deels vanuit traditie, deels omdat ze niet anders kunnen omdat ze arm zijn.” Die armoede zie je in de stad ook op straat. Kogelgaten in grauwe flatgebouwen herinneren aan de onafhankelijkheidsoorlog in de jaren negentig. “In de oorlog van 1991 tot 1995 trokken veel mensen hier weg. En na de oorlog ging de exodus door. Werk vond men aan de kust, waar het toerisme na de oorlog in rap tempo opkwam. En dat werkte versterkend. Het geld dat binnenkwam, werd weer geïnvesteerd in de wederopbouw van het kustgebied. Sporen van de oorlog zie je er nog nauwelijks.”

Jongerenexodus

Dat is een ander verhaal in Karlovac. Het werd een vergeten gebied. Vandaag de dag telt de provincie 140.000 inwoners, waarvan grofweg de helft in de hoofdstad woont. “De jeugd trekt weg, ouderen blijven. Zo’n zeventig procent van de bevolking is hier boven de veertig.” Toeristen kennen Karlovac alleen van de Plitvice meren. “Mensen stoppen hooguit één dag bij de meren en rijden door naar de kust.” Maar daar lijkt ruim twintig jaar na de oorlog verandering in te komen. “Pas sinds een paar jaar lijkt de tijd hier weer te tikken. De inwoners van Karlovac beseffen dat de rust en ruimte bepaalde toeristen juist trekt en steeds meer nieuwe initiatieven ontstaan. Zo kun je hier prachtig wandelen, fietsen, kanoën en paardrijden.” De komende dagen gaan we het ontdekken.

Meer in ACSI FreeLife 1-2018

Nieuwsgierig naar de reis door Karlovac? Je leest het in ACSI FreeLife 1-2018.

bestel magazine