ACSI FreeLife

Menu

Toscane per e-bike

Toscane hoort bij de populairste bestemmingen voor kampeerders. Fietsen blijven vanwege de vele beklimmingen vaak op de fietsendrager staan, maar met een e-bike kun je ontspannen genieten van het landschap.

Auteur
Ivo van den Dijssel
Datum
ReactiesReageer

Het plannen van mooie fietstochten is helemaal niet zo eenvoudig. Met Toscane als vakantiebestemming is het zelfs bijna een wetenschap. In de regio in het hart van Italië is overal zoveel te zien dat onze geplande tochten wijd verspreid liggen en de hele landkaart vullen. We zetten de e-bikes in de garage van de camper en reizen af naar het zuiden.

Nog aantrekkelijker

Iedereen die aan Toscane denkt, heeft meteen het cliché in het achterhoofd van lanen met cipressen aan weerszijden, prachtige villa’s en zilver glinsterende olijfgaarden. Daarbij overtreft de schoonheid van dit schilderachtige landschap in werkelijkheid vaak zelfs je verbeelding.

Soms blijft echter ook een verkeerd beeld in je hoofd zitten. De tot aan de horizon reikende wijngaarden van de Chianti zijn er wel, maar ze domineren niet het hele landschap. Minstens de helft van de Chiantistreek bestaat uit eikenbossen en wilde Macchia-struiken. Deze mix maakt het landschap nog aantrekkelijker, zoals we tijdens onze eerste fietstocht vaststellen.

Die is in de vorm van een grote acht uitgestippeld en verbindt alle plaatsen van betekenis in de Chiantistreek. Ongeveer halverwege voert de lus ons weer door de plaats Radda, waar we gestart zijn. Voor ons houdt het hier helaas op. We hebben geen power meer.

Overdadig inslaan

Daarmee bedoelen we niet onze conditie, maar de accu’s van de fietsen. Venijnige klimpartijen zoals die van Lamole naar Volpaia verliezen met de e-bike hun verschrikkingen, maar zuigen de batterijen snel leeg. Misschien was het gewicht van de fietsen daaraan ook mede schuldig?

In Greve hadden we ’s middags overdadig ingeslagen bij specialiteitenzaak Antica Macelleria Falorni. Later kwamen daar nog een paar flessen Chianti bij van Castello di Volpaia. Dus verkennen we ’s middags te voet het middeleeuwse stadje Radda, terwijl de batterijen laden voor de volgende dag.

Che Pazzi

Een koele ochtendnevel hangt in de vallei als we de fietsen uit de garage tillen en ons op de tweede tocht door de Chianti voorbereiden. Door schade en schande wijs geworden schakelen we vandaag pas bij het klimmen de trapondersteuning in.

Een stel wielrenners reageert verrast tot geschokt wanneer we ze bergopwaarts gemakkelijk inhalen. Als ze dan de reden van onze snelheid ontdekt hebben, volgt er meestal een vriendelijk ‘Ciao’. De ene of de andere zal ongetwijfeld ook ‘che Pazzi’ (‘wat een gekken’) denken.

Nauwelijks verkeer

Een paar kilometer voorbij Castellina komen we geen racefietsers meer tegen. Hier rollen we over één van de beroemde strade bianche, onverharde en uit fijn grind bestaande witte wegen, waarvan er in deze regio velen zijn. Het is een paradijs voor toerfietsers. Er is nauwelijks verkeer. Als er dan eens een auto passeert, krijgt de fietser wel een hele lading stof binnen.

Voor de afwisseling bezoeken we aan het eind van onze tocht nog de Badia a Coltibuono, een van de oudste kloosters van Toscane. Het is nu particulier bezit en herbergt een gezellig restaurant. Het leven is goed in Toscane!

Benieuwd welke fietstochten redacteur Daniel Simon nog meer maakte in Toscane? En welke campings zijn uitvalsbasis waren? In het ACSI FreeLife magazine 3-2016 lees je het 6-pagina’s tellende artikel over e-biken in Italië.

bestel magazine