ACSI FreeLife

Menu

5 goede redenen voor Apulië

In het Zuid-Italië ligt een streek vol natuurschoon en citroenen. Apulië (Italiaans: Puglia) staat bekend om de rijke cultuur en de ongedwongen levensstijl van haar bewoners. Een ideale bestemming voor actieve vakantiegangers.

Auteur
MPS
Datum
Apulië

We geven je vijf redenen om de hak van de laars op te zoeken.

1. Natuurpark Porto Selvaggio

De kust van Nardò verwelkomt je met kristalheldere blauwe baaien en groene bossen vol acacia’s en steeneiken. De ongerepte natuur tussen Porto Cesareo en Gallipoli in de regio Lecce dankt haar bestaan in feite aan twee dingen. Ten eerste werden de dorpen hier vanwege de vele overvallen door piraten al in de Middeleeuwen opgegeven.

Ten tweede was de omgeving hier door de vele karstbronnen (een bron waar een rivier na een ondergrondse loop weer aan de oppervlakte komt) tot de gedeeltelijk drooglegging in de jaren dertig erg drassig. Hoe deze hele streek er vroeger uitzag, ervaar je in het beschermde gebied Palude del Capitano. Hier rusten talrijke trekvogels en groeien zeldzame planten, zoals de Sarcopoterium spinosum.

Ten zuiden van dit beschermde gebied ligt, tussen twee oude verdedigingstorens, het natuurpark Porto Selvaggio. Het park is 424 hectare groot en ligt vol prachtige wandelpaden. Langs het strand zie je bijzondere rotsformaties. Op veel plaatsen is het water erg koud. Dit komt doordat enkele karstbronnen vanonder het gesteente uitmonden in zee.

Extra tip: wandelpad

De beschermde kuststrook heeft een dicht wegennet. Een bijzonder mooi wandelpad begint op de parkeerplaats aan de SP 286, twee kilometer ten noorden van Santa Catarina. De wandeling is op bordjes aangeduid met ‘Senterio Porto Selvaggio’ en begint in het open veld maar trekt gaandeweg met stenen trappen de bossen in, langs de zee.

2. Steden vol historie

Bari is het hart en de hoofdstad van Apulië. In Romeinse tijd was Barium al een belangrijke haven. Haar vroegere rijkdom dankte de stad aan de handel met het oosten. Na de overplaatsing van de beenderen van de heilige Nicolaas van Myra naar de stad, in 1087, nam de welvaart dankzij de stroom kruisvaarders en pelgrims nog verder toe.

De intieme steegjes in de oude stadskern nodigen uit tot een wandeling. Een wandeling die onder meer leidt naar Piazza San Nicola met de gelijknamige basiliek, een toonbeeld van romaans-apulische architectuur.

Kruisvaarders en pelgrims waren destijds ook in het noordelijker gelegen Barletta de drijvende kracht achter de snel voortschrijdende stadsontwikkeling. Een van hen was Frederik II, die het Castello liet bouwen waarin tegenwoordig Museo Civico is gevestigd. Duomo Santa Maria Maggiore is gebouwd in romaanse stijl. De renaissance poort dateert van later.

In Brindisi richtte de aardbeving van 1456 zware schade aan. Dat verklaart de barokstijl van de domkerk uit de elfde eeuw na Christus. De mooiste verzameling barokke architectuur vind je in de stad Lecce: kathedraal, klokkentoren, bisschopspaleis en priesterseminarie. Het statige plein voor het complex is ’s avonds een geliefde ontmoetingsplaats.

3. Gargano – Spoor van de Laars

Baaien, steile kliffen en lange zandstranden domineren Gargano. Dankzij zijn ligging en vorm wordt dit schiereiland in de Adriatische Zee ook wel de Spoor van de Laars genoemd. De regio is zeer geliefd bij watersporters en wandelaars, maar ook bij gezinnen met kinderen. Velen van hen komen hier jaar in, jaar uit. Tip: vermijd het hete hoogseizoen.

Langs de kust lopen tal van smalle, bochtrijke wegen. In de meer bergachtige binnenlanden zijn die wegen vaak nog een fractie smaller – ideaal om met de fiets op ontdekkingstocht te gaan. Onderweg kom je genoeg cultureels tegen. Rond Peschini en Vieste vind je tal van campings met voortreffelijke faciliteiten.

In de dorpen wemelt het van de steile steegjes met treden, in veel gevallen een aardig stuk boven de blauwe zee en dus met fraai uitzicht. Langs de kust zie je zogenaamde trabucchi, oude houten constructies met netten voor de visvangst. Deze constructies zijn kenmerkend voor deze streek.

4. Het mysterieuze Castel del Monte

Wie was die beroemde Frederik II? Na de dood van zijn ouders Constance van Sicilië en keizer Hendrik VI werd de kleine prins in 1197, toen hij amper kon lopen, in Palermo tot koning gekroond. Hij werd opgeleid door geleerden uit meerdere disciplines en sprak Duits, Latijn en Arabisch. Op zijn 14e begon de jonge koning te regeren, op zijn 17e volgde de kroning tot koning van Duitsland en op zijn 23e tot keizer van het Heilige Roomse Rijk.

Frederik vertoefde vaak in het zuiden. Alleen al in Apulië liet hij ruim 200 kastelen en vestingen bouwen. Het beroemdste bouwwerk is het prachtige Castel del Monte – ook al weet niemand waartoe het diende. Als bescherming alvast niet, want een slotgracht is er niet.

Het cijfer 8 komt telkens terug, bijvoorbeeld in de achthoekige oppervlakte. De 8 staat symbool voor eeuwigheid of evenwicht. Was het kasteel louter een statussymbool, een teken van macht? Waarom exact op deze plaats, in het geografische midden tussen de piramide van Cheops en de kathedraal van Chartres? Nog zoiets: het is onbekend of Frederik II hier ooit heeft vertoefd.

5. Handgemaakte pasta in Apulië

Ze staan te boek als de laatsten van hun gilde: de pastamaaksters in de oude steegjes van Bari, zoals Arco Basso nabij het kasteel. Ongeveer twaalf vrouwen houden daar vanuit hun eigen keuken de eeuwenoude traditie in stand van het met de duimen vormen van “oortjes” (orecchiette) van deeg.

Ze maken de pasta voor eigen gebruik, maar ook voor lokale restaurants. Vaak worden ze geholpen door dochters en kleindochters. Pasta is in de Italiaanse keuken de verzamelnaam voor alle soorten deegwaar van tarwe, keukenzout en water. Geograaf Al-Idrisi was de eerste die, in de Middeleeuwen al, opschreef hoe Sicilianen graag draden van tarwe aten.

Bron: MPS, Tekst & foto’s: Thomas Cernak